စကြာဝဠာထဲက နာရီတစ်လုံး (သို့မဟုတ်) Voyager ရွှေဓာတ်ပြား၏ လျှို့ဝှက်ချက်
မိတ်ဆွေ... သင့်လက်ကောက်ဝတ်က နာရီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပါ။ ပြီးရင် ပြက္ခဒိန်ကို ကြည့်လိုက်ပါ။ "၂၀၂၆ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ" ဆိုတဲ့ ရက်စွဲကို မြင်ရမှာပါ။
စကြာဝဠာထဲက နာရီတစ်လုံး (သို့မဟုတ်) Voyager ရွှေဓာတ်ပြား၏ လျှို့ဝှက်ချက်
အချိန်ဆိုတာ ဘာလဲ?
မိတ်ဆွေ... သင့်လက်ကောက်ဝတ်က နာရီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပါ။ ပြီးရင် ပြက္ခဒိန်ကို ကြည့်လိုက်ပါ။ "၂၀၂၆ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ" ဆိုတဲ့ ရက်စွဲကို မြင်ရမှာပါ။
ဒါပေမဲ့ မိတ်ဆွေ စဉ်းစားကြည့်ဖူးလား... တကယ်လို့ ကမ္ဘာမြေပြင်နဲ့ အလင်းနှစ်သန်းပေါင်းများစွာ ဝေးတဲ့နေရာက ဂြိုဟ်သားတစ်ယောက်က ဒီစာကို ဖတ်မယ်ဆိုရင် "၂၀၂၆" ဆိုတာ ဘာမှန်း သူသိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ စက္ကန့်၊ မိနစ်၊ နာရီ ဆိုတာတွေက လူသားတွေ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အရာတွေပါ ။ စကြာဝဠာထဲမှာ "Universal Time" (စကြာဝဠာဆိုင်ရာ စံချိန်စံညွှန်းအချိန်) ဆိုတာ မရှိပါဘူး ။
ဒါဆိုရင်... ကျွန်တော်တို့ လွှတ်တင်လိုက်တဲ့ Voyager ယာဉ်ပျံကြီးကို နောက်နှစ်ပေါင်း သန်းချီကြာမှ ဂြိုဟ်သားတွေ တွေ့ခဲ့ရင် "ဒီအရာကို လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ဘယ်လောက်က ဖန်တီးခဲ့တာလဲ" ဆိုတာကို သူတို့ ဘယ်လိုသိနိုင်မလဲ?
စိတ်ကူးကြည့်ပါ
မိတ်ဆွေရဲ့ မျက်လုံးကို ခဏလောက်မှိတ်ပြီး စိတ်ကူးကြည့်ပါ။ စကြာဝဠာရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ Voyager ယာဉ်ပျံကြီးဟာ နှစ်ပေါင်း ၅၀ နီးပါး ခရီးနှင်ခဲ့ပါပြီ ။ သူဟာ လူသားတွေ ဖန်တီးခဲ့သမျှထဲမှာ အဝေးဆုံးကို ရောက်နေတဲ့ အရာဝတ္ထုတစ်ခုပါ ။
တစ်နေ့မှာ အဆင့်မြင့် ဂြိုဟ်သားယဉ်ကျေးမှုတစ်ခုက ဒီယာဉ်ကို ဖမ်းမိလိုက်တယ် ဆိုပါစို့။ သူတို့က ရွှေဓာတ်ပြားကို ဖွင့်ကြည့်မယ်။ ကမ္ဘာမြေရဲ့ တည်နေရာကို ပြထားတဲ့ Pulsar Map (ကြယ်မြေပုံ) ကို မြင်ရမယ် ။ ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက ကြယ်တွေရဲ့ နေရာကလည်း နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ ကြာရင် ပြောင်းလဲသွားနိုင်လို့ ဒါက တိကျတဲ့ "လိပ်စာ" မဟုတ်တော့ပါဘူး ။
ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ NASA ပညာရှင်တွေက "စကြာဝဠာသုံး နာရီ" တစ်လုံးကို ဓာတ်ပြားမှာ တိတ်တဆိတ် ထည့်ပေးလိုက်ပါတယ်။ အဲဒါကတော့ "ရေဒီယိုသတ္တိကြွမှု" (Radioactivity) ပါပဲ ။
The Science: Uranium Clock
ဒီနေရာမှာ နည်းပညာပိုင်းလေး နည်းနည်းပြောပြမယ်နော်။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ အရမ်းရိုးရှင်းပါတယ်။
NASA အဖွဲ့သားတွေဟာ ရွှေဓာတ်ပြားရဲ့ အဖုံး (Cover) ပေါ်မှာ Uranium-238 (ယူရေနီယမ်-၂၃၈) လို့ခေါ်တဲ့ ဒြပ်စင် အနည်းငယ်ကို လျှပ်စစ်နည်းနဲ့ အလွှာပါးလေး (Electroplated) အုပ်ထားပါတယ် ။
ဘာလို့ ယူရေနီယမ်လဲ?: - ယူရေနီယမ်-၂၃၈ ဟာ Half-life (သက်တမ်းဝက် က ) ၄.၄၆ ဘီလီယံ (နှစ်သန်းပေါင်း ၄၄၆၀) ခံ ပါတယ် ။
ဒါဘာကိုဆိုလိုတာလဲ ဆိုတော့ ဥပမာ: - ရေခဲတုံးကြီး တစ်တုံး အရည်ပျော်တာနဲ့ တူပါတယ်။ ရေခဲတုံးက ပုံမှန်နှုန်းနဲ့ အရည်ပျော်တယ်ဆိုပါစို့။ ကျန်နေတဲ့ ရေခဲပမာဏကို ကြည့်ပြီး အချိန်ဘယ်လောက်ကြာသွားပြီလဲဆိုတာ တွက်လို့ရသလိုမျိုးပေါ့။
ဂြိုဟ်သားတွေ ဘယ်လိုတွက်မလဲ?: - နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း ၄.၅ ဘီလီယံကြာတဲ့အခါ ဒီဓာတ်ပြားပေါ်က ယူရေနီယမ် ပမာဏဟာ မူလပမာဏရဲ့ တစ်ဝက်ပဲ ကျန်ပါတော့မယ် ။
ဒါကြောင့် ဂြိုဟ်သား သိပ္ပံပညာရှင်တွေဟာ ကျန်နေတဲ့ ယူရေနီယမ် ပမာဏကို တိုင်းတာပြီး "ဪ... ဒီယာဉ်ပျံကို လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ဘယ်လောက်က လွှတ်တင်ခဲ့တာပဲ" ဆိုတာကို တိတိကျကျ တွက်ချက်နိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ် ။ ဒါဟာ ဘာသာစကား မလိုတဲ့ စကြာဝဠာသုံး သင်္ချာနည်းပညာပါပဲ။
ဒဿန ရှုထောင့် (The Philosophical View)
ဒီမှာ အချက်တစ်ချက် က ကျွန်တော့်ကို အရမ်း ခံစားရစေပါတယ်။ အမေရိကန် သမ္မတ ဂျင်မီကာတာက ဒီဓာတ်ပြားထဲမှာ စာတစ်စောင် ရေးသားထည့်သွင်းခဲ့ပါတယ်။
"ကျွန်တော်တို့ဟာ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ခေတ်ကာလအထိ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်နိုင်ဖို့အတွက်၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခေတ်ကာလကို ကျော်လွန်ပြီး ရှင်သန်ဖို့ ကြိုးစားနေတာပါ" တဲ့ ။
စဉ်းစားကြည့်ပါ မိတ်ဆွေ... တစ်နေ့ကျရင် ကမ္ဘာကြီး ပျက်စီးသွားနိုင်တယ်။ လူသားမျိုးနွယ် ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဟိုး... အာကာသနက်ကြီးထဲမှာတော့ ကျွန်တော်တို့ ဖန်တီးခဲ့တဲ့ ရွှေဓာတ်ပြားလေးက ယူရေနီယမ် နာရီ တစ်လုံးနဲ့အတူ ဆက်လက် ခရီးနှင်နေဦးမှာပါ။ ကျွန်တော်တို့ ရှိခဲ့ဖူးတယ်ဆိုတဲ့ သက်သေအဖြစ်ပေါ့။
နိဂုံး (Conclusion)
Voyager ရဲ့ ရွှေဓာတ်ပြားဟာ ရိုးရှင်းတဲ့ တေးဂီတအယ်လ်ဘမ်တစ်ခု မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒါက လူသားတွေရဲ့ ဉာဏ်ပညာ၊ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ အနာဂတ်အတွက် ပေးစာတစ်စောင် ဖြစ်ပါတယ်။ ဂြိုဟ်သားတွေ တွေ့ခဲ့ရင် သူတို့ သိလိုက်မှာက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တည်နေရာတင် မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်အချိန်က ဒီစာကို ရေးခဲ့လဲ ဆိုတာကိုပါ သူတို့ သိရှိသွားမှာပါ။
မိတ်ဆွေရေ... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သက်တမ်းက တိုတောင်းပေမယ့်၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေကတော့ စကြာဝဠာထဲမှာ ထာဝရ ကျန်ရစ်နေနိုင်ပါတယ်ဆိုတာ ဒီအကြောင်းအရာလေးက သက်သေပြနေပါတယ်။
SHORT SOURCES REFERENCE:
Radioactive Dating: Using Uranium-238 decay rates as a cosmic clock. Voyager Mission: NASA's interstellar probes launched in 1977. Pulsar Maps: Using neutron stars relative positions for location.